Ένας ταλαντούχος καλλιτέχνης γνωστός ως SmugOne έκανε αυτά τα εκπληκτικά γκράφιτι σε τοίχους σε πολλές πόλεις της Ευρώπης.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα gastouni. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα gastouni. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Σάββατο 3 Μαρτίου 2012
Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου 2012
LIMIT RADIO
ABOUT LIMIT RADIO
Τον Σεπτέμβριο Του 2010 Και Συγκεκριμένα,2 Σεπτεμβρίου Άρχισε Το Power Radio Kos Με Σκοπό Να Σας Κρατάει Συντροφιά 24 Ώρες Το 24 Ωρο!Σιγά Σιγά Το Power Radio Kos Έγινε Η Δική Σας Καθημερινή Παρέα Στο Γραφείο,Στην Δουλειά Και Οπουδήποτε Αλλού Βρισκόσασταν!Έτσι Λοιπόν Βλέπαμε Ότι Κάθε Μερα Που Περνούσε Η Παρέα Μεγάλωνε Όλο Και Πιο Πολύ....Και Έτσι Λοιπόν Πείραμε Την Απόφαση Να Ανοίξουμε Ένα Καινούριο Ιντερνετικό Ραδιόφωνο Με Zωντανές Εκπομπές,Πολύ Καλή Μουσική,Ξένη Και Ελληνική Αλλά Κυρίως Με Pop Kaι Dance Στοιχείο Χωρίς Όρια Το Limit Radio!Σαν Limit Radio Ψάξαμε Να Βρούμε Τους Καλύτερους Παραγωγούς Και Dj's Στην Περιοχή!Ελπίζουμε Να Τους Αγαπήσετε Και Αυτούς Όπως Κάνατε Και Στο Power Radio Kos!Το Limit RadioΘα Σας Κρατάει Λοιπόν Συντροφιά Στην Δουλειά,Στο Σπίτι Και Βέβαια Όταν Κάνετε Το Σερφάρισμα Σας Στο Internet!Ελπίζουμε Και Τώρα Η Μουσική Μας Παρέα Να Σας Κρατάει Συντροφιά Σε Κάθε Σας Στιγμή!Tέλος,Να Σας Πούμε Ότι To Limit Radio Εκπέμπει Από Το Νησί Της Κώ!Kαλή Σας Ακρόαση!
Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου 2012
Ποιος χρήστης του Facebook είστε;
| Ποιος χρήστης του Facebook είστε; | |
Συντάχθηκε απο Gastouni news
Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου 2012
Δευτέρα 30 Ιανουαρίου 2012
Παρασκευή 13 Ιανουαρίου 2012
Οι πολυμήχανοι κινέζοι σκαρφίζονται τα πάντα
Οι πολυμήχανοι κινέζοι σκαρφίζονται τα πάντα

Ο εφευρέτης Tao Xiangli κατασκεύασε μόνος του ένα υποβρύχιο και το δοκίμασε σε μια λίμνη στα περίχωρα του Πεκίνου. Το χειροποίητο υποβρύχιο είναι ένα πλήρες μηχάνημα με περισκόπιο, δεξαμενές για έλεγχο βάθους, ηλεκτρικές μηχανές, μανόμετρο, και δύο προπέλλες όλα φτιαγμένα από παλιά βαρέλια πετρελαίου και και εργαλεία που είχε αγοράσει από δεύτερο χέρι!
Του πήρε δύο χρόνια να το κατασκευάσει και να κάνει τους πλήρη ελέγχους και του κόστισε περίπου 4.400 δολλάρια.

Από την άλλη έχουμε τον Wu Yulu ο οποίος κατασκεύασε μια χειράμαξα η οποία κινείται μόνη της από ένα ρομπότ που έχει τοποθετήσει στο μπροστινό μέρος! Είναι η πιο πρόσφατη και μεγαλύτερη κατασκευή του Wu ο οποίος φτιάχνει ρομπότ για χόμπι από το 1986 με καλώδια, μέταλλα, βίδες και καρφιά τα οποία βρίσκει σε περιοχές σκουπιδιών
Γεννήθηκε μωρό με άγνωστο... φύλο!

Απροσδιόριστο είναι το φύλο ενός μωρού που γεννήθηκε στην περιοχή Gusarsky του Αζερμπαϊτζάν, με τους γιατρούς να μην μπορούν να πουν αν το παιδί είναι αγόρι ή κορίτσι, σύμφωνα με την
Αλλάζουν φύλο σε 11χρονο αγοράκι

Οικογένεια ομόφυλων γυναικών προχωρά σε θεραπεία ορμονών για να αλλάξει φύλο ο μικρός τους γιος και να γίνει κορίτσι. Η ασυνήθιστη ιστορία έρχεται από την Καλιφόρνια της Αμερικής και αφορά στον μικρό Thomas, ο οποίος σύμφωνα με τους γονείς του ήθελε από τη στιγμή που γεννήθηκε να είναι κορίτσι
Πόσο μας τρόμαξε το Παρασκευή και 13 (bonus 4 σκηνές που μας τρομάζουν ακόμα)

Παρασκευή και 13 σήμερα και το cosmo.gr δεν θα μπορούσε να μην μνημονεύσει την ομώνυμη ταινία που μεγάλωσε (και τρόμαξε) γενιές και γενιές.
Όταν κάθισα να (ξανα)δω το "Παρασκευή και 13" ήμουν σίγουρη πως θα βαρεθώ αφόρητα.
Και όντως μέχρι να τελειώσει η ταινία πρέπει να την σταμάτησα πάνω από 20 φορές είτε για να τσεκάρω τα mail μου (προκειμένου να ξεφύγω για λίγο από την αργόσυρτη ροή της ταινίας, μέχρι και δουλειά θα έκανα!), είτε για να ελέγξω μήπως επισημάνθηκα σε καμιά φωτογραφία στο facebook (είναι σημαντικός λόγος), είτε για να γεμίσω για 100η φορά το ποτήρι μου με νερό.
Κοινώς έβρισκα συνέχεια δικαιολογίες που θα με αποσπούσαν από την ταινία που είχα μπροστά μου και έπρεπε να παρακολουθήσω.
Συναίσθημα απολύτως δικαιολογημένο, αν σκεφτείς πως η συγκεκριμένη ταινία, κυκλοφόρησε το 1980, δηλαδή προτού καν γεννηθώ.
Η γενική ατμόσφαιρα, οι συμπεριφορές των πρωταγωνιστών, ο τρόπος σκηνοθεσίας, ακόμα και το soundtrack θα μπορούσαν να θεωρηθούν, λίγο πολύ, ξεπερασμένα.
Ένα θα πω όμως. Έχω δει άπειρα θρίλερ, παλιά και νέα, σειρές και εκπομπές τρόμου, έχω διαβάσει αντίστοιχα βιβλία, γενικά πλέον δεν είμαι άνθρωπος που φοβάται εύκολα.
Και όμως το "Παρασκευή και 13", προτού να ολοκληρώσει τον κύκλο του στο dvd player και στη ζωή μου, κατάφερε να με τρομάξει.
Αξιοποιώντας ένα είδος τρόμου, όχι βεβιασμένου, όχι ιδιαίτερα εντυπωσιακού, αλλά που βασίζεται στην ατμοσφαιρική σκηνοθεσία, ενίοτε επιτηδευμένη.
Ενός τρόμου που στηρίχτηκε στις φοβίες και αγωνίες του ψυχισμού μιας κοινωνίας που έζησε τον πουριτανισμό, έζησε τη σεξουαλική απελευθέρωση και δεν ήξερε με τι πλέον να τρομάξει.
Ο αηδιαστικός θάνατος του, νεαρού τότε, Kevin Bacon, αμέσως μετά από τις ερωτικές περιπτύξεις του με μια συνομήλική του ομαδάρχη στην "camp blood", ίσως επανέφερε στο μυαλό των θεατών προβληματισμούς που θα έπρεπε να είχαν θαφτεί αιώνες πριν.
Η ανωριμότητα των ειδικών εφέ είναι εμφανής σε ολόκληρη την ταινία, αν και μερικές σκηνές θανάτου, είναι ανατριχιαστικά ρεαλιστικές. Ακόμα και ο τρόπος που πέφτει η βροχή, φαίνεται ψεύτικος.
Όσο για τα κλισέ, υπάρχουν άφθονα στην ταινία, όπως το αμάξι που χαλάει στη μέση του πουθενά, την ώρα που ο δολοφόνος κόβει τις βόλτες του στην περιοχή. Αν το καλοσκεφτείς όμως, τα κλισέ ξεκίνησαν από αυτή εδώ την ταινία.
Οι κινήσεις της κάμερας, είναι ίδιες με τις κινήσεις του δολοφόνου, οπότε δεν μπορείς να είσαι τελείως σίγουρος αν είναι απλά ενά κοντινό στην πλάτη του ήρωα, ή το πλησίασμα για να χωθεί το μαχαίρι! Τα πτώματα δε, πετάγονται από παντού σαν σπασμένα και χαλασμένα τμήματα του σκηνικού.
Στο τέλος, εκεί που νομίζεις πως όλα τέλειωσαν, το "Παρασκεύη και 13" έρχεται να σε διαψεύσει και να προετοιμάσει το δρόμο για περαιτέρω τρόμους...
Είδος, που έχει ξεφτίσει, που αναπαράγει συνεχώς τον εαυτό του με άπειρα sequels, όπως το franchise του "Scream" και του "Ξέρω τι έκανες πέρσι το καλοκαίρι", αλλά και με remakes, όπως και το πρόσφατο (2009) της εν λόγω ταινίας.
Αν και είχαν προηγηθεί ταινίες όπως το "Black Christmas", που θεωρείται η πρώτη ταινία slasher και φυσικά το "Halloween", ο John Carpenter πρόλαβε τον Sean S. Cunningham μόλις για δύο χρόνια, το "Παρασκευή και 13" απέδειξε πως οι φριχτοί και βίαιοι θάνατοι εφήβων έχουν μεγάλη επιτυχία.
Ακολούθησε το "Εφιάλτης στο δρόμο με τις λεύκες", που πρόσθεσε και την μεταφυσική χροιά, και η νέα κινηματογραφική μόδα ήταν δεδομένη.
Η κληρονομιά που άφησαν οι ταινίες αυτές στις πιο σύγχρονες απόπειρες, καθρεφτίζεται ολοκάθαρα στην αρχική σκηνή του "Scream" (προφανώς οι σεναριογράφοι θα ήθελαν να αποτίσουν και ένα μικρό φόρο τιμής.)
Μετά τις αναφορές στο "Halloween" και τον "Εφιάλτη στο δρόμο με τις Λεύκες", μια τρομοκρατημένη Drew Barrymore δέχεται να παίξει το παιχνίδι του stalker της, προκειμένου να σώσει τη ζωή του φίλου της.
Η ερώτηση που της θέτει ο ghostface αφορά τον δολοφόνο του πρώτου "Παρασκευή και 13", ενώ θα μπέρδευε ακόμα και τους πιο ψαγμένους κινηματογραφόφιλους.
Πρέπει να δεις το "Παρασκευή και 13", όχι για να τρομάξεις αλλά για να κατανοήσεις την εξέλιξη του ανθρώπινου φόβου...
Και όντως μέχρι να τελειώσει η ταινία πρέπει να την σταμάτησα πάνω από 20 φορές είτε για να τσεκάρω τα mail μου (προκειμένου να ξεφύγω για λίγο από την αργόσυρτη ροή της ταινίας, μέχρι και δουλειά θα έκανα!), είτε για να ελέγξω μήπως επισημάνθηκα σε καμιά φωτογραφία στο facebook (είναι σημαντικός λόγος), είτε για να γεμίσω για 100η φορά το ποτήρι μου με νερό.
Κοινώς έβρισκα συνέχεια δικαιολογίες που θα με αποσπούσαν από την ταινία που είχα μπροστά μου και έπρεπε να παρακολουθήσω.
Συναίσθημα απολύτως δικαιολογημένο, αν σκεφτείς πως η συγκεκριμένη ταινία, κυκλοφόρησε το 1980, δηλαδή προτού καν γεννηθώ.
Η γενική ατμόσφαιρα, οι συμπεριφορές των πρωταγωνιστών, ο τρόπος σκηνοθεσίας, ακόμα και το soundtrack θα μπορούσαν να θεωρηθούν, λίγο πολύ, ξεπερασμένα.
Ένα θα πω όμως. Έχω δει άπειρα θρίλερ, παλιά και νέα, σειρές και εκπομπές τρόμου, έχω διαβάσει αντίστοιχα βιβλία, γενικά πλέον δεν είμαι άνθρωπος που φοβάται εύκολα.
Και όμως το "Παρασκευή και 13", προτού να ολοκληρώσει τον κύκλο του στο dvd player και στη ζωή μου, κατάφερε να με τρομάξει.
Αξιοποιώντας ένα είδος τρόμου, όχι βεβιασμένου, όχι ιδιαίτερα εντυπωσιακού, αλλά που βασίζεται στην ατμοσφαιρική σκηνοθεσία, ενίοτε επιτηδευμένη.
Ενός τρόμου που στηρίχτηκε στις φοβίες και αγωνίες του ψυχισμού μιας κοινωνίας που έζησε τον πουριτανισμό, έζησε τη σεξουαλική απελευθέρωση και δεν ήξερε με τι πλέον να τρομάξει.
Ο αηδιαστικός θάνατος του, νεαρού τότε, Kevin Bacon, αμέσως μετά από τις ερωτικές περιπτύξεις του με μια συνομήλική του ομαδάρχη στην "camp blood", ίσως επανέφερε στο μυαλό των θεατών προβληματισμούς που θα έπρεπε να είχαν θαφτεί αιώνες πριν.
Η ανωριμότητα των ειδικών εφέ είναι εμφανής σε ολόκληρη την ταινία, αν και μερικές σκηνές θανάτου, είναι ανατριχιαστικά ρεαλιστικές. Ακόμα και ο τρόπος που πέφτει η βροχή, φαίνεται ψεύτικος.
Όσο για τα κλισέ, υπάρχουν άφθονα στην ταινία, όπως το αμάξι που χαλάει στη μέση του πουθενά, την ώρα που ο δολοφόνος κόβει τις βόλτες του στην περιοχή. Αν το καλοσκεφτείς όμως, τα κλισέ ξεκίνησαν από αυτή εδώ την ταινία.
Οι κινήσεις της κάμερας, είναι ίδιες με τις κινήσεις του δολοφόνου, οπότε δεν μπορείς να είσαι τελείως σίγουρος αν είναι απλά ενά κοντινό στην πλάτη του ήρωα, ή το πλησίασμα για να χωθεί το μαχαίρι! Τα πτώματα δε, πετάγονται από παντού σαν σπασμένα και χαλασμένα τμήματα του σκηνικού.
Στο τέλος, εκεί που νομίζεις πως όλα τέλειωσαν, το "Παρασκεύη και 13" έρχεται να σε διαψεύσει και να προετοιμάσει το δρόμο για περαιτέρω τρόμους...
Οι ημέρες τρόμου μετά την Παρασκευή (και 13)
Το "Παρασκευή και 13" έγραψε τη δική του ιστορία, ενώ προετοίμασε και το δρόμο για την έλευση των "εφηβικών ταινιών τρόμου."Είδος, που έχει ξεφτίσει, που αναπαράγει συνεχώς τον εαυτό του με άπειρα sequels, όπως το franchise του "Scream" και του "Ξέρω τι έκανες πέρσι το καλοκαίρι", αλλά και με remakes, όπως και το πρόσφατο (2009) της εν λόγω ταινίας.
Αν και είχαν προηγηθεί ταινίες όπως το "Black Christmas", που θεωρείται η πρώτη ταινία slasher και φυσικά το "Halloween", ο John Carpenter πρόλαβε τον Sean S. Cunningham μόλις για δύο χρόνια, το "Παρασκευή και 13" απέδειξε πως οι φριχτοί και βίαιοι θάνατοι εφήβων έχουν μεγάλη επιτυχία.
Ακολούθησε το "Εφιάλτης στο δρόμο με τις λεύκες", που πρόσθεσε και την μεταφυσική χροιά, και η νέα κινηματογραφική μόδα ήταν δεδομένη.
Η κληρονομιά που άφησαν οι ταινίες αυτές στις πιο σύγχρονες απόπειρες, καθρεφτίζεται ολοκάθαρα στην αρχική σκηνή του "Scream" (προφανώς οι σεναριογράφοι θα ήθελαν να αποτίσουν και ένα μικρό φόρο τιμής.)
Μετά τις αναφορές στο "Halloween" και τον "Εφιάλτη στο δρόμο με τις Λεύκες", μια τρομοκρατημένη Drew Barrymore δέχεται να παίξει το παιχνίδι του stalker της, προκειμένου να σώσει τη ζωή του φίλου της.
Η ερώτηση που της θέτει ο ghostface αφορά τον δολοφόνο του πρώτου "Παρασκευή και 13", ενώ θα μπέρδευε ακόμα και τους πιο ψαγμένους κινηματογραφόφιλους.
Πρέπει να δεις το "Παρασκευή και 13", όχι για να τρομάξεις αλλά για να κατανοήσεις την εξέλιξη του ανθρώπινου φόβου...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)





































